Kiklos

Kiklos je termin antičke retorike za figuru koja nastaje kada se početne reči rečenice ili stiha ponove na kraju te rečenice ili stiha promenjene.

Primer: "Kuni majko i ja ću ga kleti"

Elipsa

Elipsa je termin antičke retorike za jednu od figura izostavljanja delova rečenice koji su prema sintaksičkim pravilima njene gradnje nužni, ali se i izostavljeni mogu razumeti iz konteksta. Sve te figure antička retorika je skupljala u grupu pod imanom detractio (oduzimanje), dok je danas prevladao naziv elipsa. Kratko, jezgrovito eliptično izražavanje se najčešće sreće u poeziji.

Primer: Love,
           a ulovljeni.
           S večeri, tugo,
           ko kome plen?   
                          
                 (Momčilo Nastasijević, "Reči u kamenu")   


Elipsa je vrlo česta u svakodnevnom govoru delom iz praktičnih razloga brzine dijaloga, delom zbog afektivnosti govora (Što pre /uradiš/, to bolje). Karakteristična je za aforistički i poslovički stil (Krsti vuka, vuk u goru). Poseban oblik elipse je aposiopeza.

Anakolut

Anakolut je termin antičke retorike za podvrstu elipse, koji označava neki nesklad u gradnji složene rečenice.

Primer: "O čardače, ognjem sagorio!
            Veće si mi mladoj dodijao,
            Šetajući sama po čardaku
                                                            (Narodna pesma)

Apsolutni nominativ i pretvaranje udaljene zavisne rečenice u glavnu, dva su najčešća oblika anakoluta. Anakolut je pogreška nedovoljne stilske obrade ili odraz nesređenog mišljenja i nastaje usled nagle promene ili prekida u govoru, ali ga pisci upotrebljavaju i svesno kao stilsku figuru. Ovakav način izražavanja često je bio pomodan i prihvaćen način izražavanja (npr. hrišćanska retorika), a u pesničkom jeziku se upotrebljava kao izraz uzbuđenja. Anakolut je čest u Platonovim dijalozima i u Šekspirovim dramama.

Zeugma

Zeugma je termin antičke retorike i označava stilsku figuru koja ističe odnos između jednog predikata i više ostalih delova rečenice. Tako se jedan predikat odnosi na više subjekata, predikata i sl. ili da više dopuna u genitivu zavise od iste imenice i sl. Zeugma može u isto vreme služiti i sažimanju i gomilanju izraza u jednoj rečenici. Danas se termin zeugma upotrebljava isključivo za jednu podvrstu zeugme, to jest, kad se isti predikat, s obzirom na dva različita objekta na koja se odnosi upotrebljava u dva različita značenja, obavezno u pravom i u prenesenom značenju, a ipak se predikat spominje samo jedanput.

Primer: "Naizmenično je mrcvario svoj mozak i svog magarca" (Dikens, Oliver Tvist)
          
      "Poče da pali cigaretu, trepćući očima, čelom, celim licem" (B. Stanković, Nečista krv)

Antička retorika je ovu figuru zvala još i silepsa.

Antiklimaks

Termin koji je skovan prema antičkoj retorici sa ciljem da označi suprotnost figuri klimaksa; dolazi do izražaja kada se paralelno s nabrajanjem naviše izražava vrednovanje naniže.

Akumulacija

Akumulacija je termin antičke retorike za asindetsko nizanje više pojmova sličnog ili bliskog značenja, čime se pojačava afektivnost izražavanja kao kod ponavljanja.


Primer: "jer sve je dobro bilo / smeh, suze, želje, nade, uzdisaji. (Rakić, Oproštajna pesma)